Voor PP1 van de opleiding Culturele Maatschappelijke Vorming, heb ik een eindpresentatie moeten geven. Deze presentatie moest over mijzelf gaan, wie ik ben, wat ik heb geleerd, wat ik wil leren en waar ik stage ga lopen. Hier onder kunt U mijn introductie zien:
Verder had ik ook nog animatie filmpjes gemaakt:
woensdag 24 juni 2009
zondag 14 juni 2009
INFJ
Mijn slb'er Necla Celik heeft in de slb met ons een test gedaan.
Bij mij kwam er de code: INFJ
Deze code zou vertellen hoe ik ben, wat het meeste op mij lijkt heb ik uit het document gehaald en hier beschreven.
Temperament: idealistisch
Sterke punten:
Ik ben beschouwend, verbeeldingsvol, zorgzaam en idealistisch. Mijn leven is een zoektocht naar betekenis en authenticiteit. Ik richt mijn energie op het ondersteunen van mensen, om zo het beste uit hen te halen.
Ik hecht waarde aan de menselijke activiteiten die met de verbeelding te maken hebben, de symboliek, beelden, verhalen, mythen en dromen. Mijn hulpfunctie is extern gericht feeling, dit houdt in dat ik mensen waardeer en hoe alle levensvormen met elkaar verbonden zijn.
Potentiële moeilijkheden:
Ik ben thuis in mijn innerlijke wereld en heb vaak het gevoel dat het veel energie kost om extravert gedrag te vertonen.
Ik wil soms anderen te graag een plezier doen of hun goedkeuring krijgen en ik probeer conflicten te vermijden.
Communicatie:
Soms hoor ik niet wat andere mensen zeggen omdat ik verdwaal in mijn eigen gedachten. Ik sta open voor andere mensen maar slechts een paar mensen kennen mijn diepste ik.
Relaties:
Ik heb behoefte aan authentieke relaties, om mijn diepste gedachte te kunnen delen met iemand waarbij dit wederzijds is. Familie vind ik heel belangrijk. Ik heb behoefte aan een spirituele band met mijn partner, om zielsgenoot te zijn.
Ik ben gevoelig voor de pijn van anderen en ik kan heel emotioneel worden als ik luister naar iemands persoonlijk verhaal.
Leren:
Ik ben fantasierijk en hou van theorieën en concepten. Ik werk het beste als ik geïnspireerd wordt en heb plezier in het leren als het de fantasie prikkelt of patronen of dynamiek achter een gebeurtenis duidelijk maakt. Ik leer graag binnen het vakgebied van geschiedenis, archeologie, kunst, mythologie, natuurwetenschappen en talen.
Ik stel hoge eisen aan mijn werk en heb de neiging om perfectionistisch te zijn.
Op het werk:
Op het werk wil ik mensen helpen in hun ontwikkeling en ik zal een organisatie kiezen om voor te werken die overeenkomt met mijn waarden. Ik heb op mijn werk doelen en prioriteiten nodig. Ik ben georganiseerd en zal de deadline halen.
Carrières:
Ik hou van werk dat focust op groei, welzijn en verzorging. Beroepen waartoe ik mijn aangetrokken voel is onderwijs, training, kunst, welzijnswerk en opbouwerk.
Teamrol:
Ik werk bij voorkeur alleen of in een kleine groep. Ik heb behoefte aan harmonie, autonomie en zo nu en dan tijd voor mezelf. Problemen kunnen ontstaan als ik te hard werk als ik me verzet tegen de regels van de organisatie of als ik door teveel interactie mijn energie wordt weggezogen.
Leiderschap:
Mijn aandacht is gericht om de taak te volbrengen door er de juiste mensen bij te betrekken. Ik koester harmonie in het team en ondersteun individuen in hun ontwikkeling.
Moeilijkheden kunnen zich voordoen als mijn waarden in conflicten komen met anderen.
Oorzaken van stress:
Ik heb behoefte aan betekenis volle, harmonieuze relaties en het besef dat ik bijdraag aan het leven van anderen. Daarnaast heb ik ook behoefte aan privacy. Ik raak gestrest door conflicten, lawaai en gebrek aan structuur.
Gedrag onder stress:
Vaak zal ik mij terug trekken, ik ga dan slapen, opruimen. Onder extreme stress kan het gebeuren dat ik uitbarstingen van woede heb, eindeloze lijstjes maak ik van wat ik moet doen of ik stort mij in het opruimen van dingen.
Ik verlies mijn energie en krijg dan last van hoofdpijn.
Hoe stress te verminderen:
Ik zal mij dan vaak bezig houden met lichamelijke activiteiten zoals dansen en yoga. Ik heb tijd nodig voor mijzelf om te reflecteren en luister dan muziek of wil dan graag in de buurt van water of in de natuur zijn. Om gezond te zijn en mijn stress onder controle te houden is het essentieel dat ik mijn basisbehoefte respecteer om een betekenis te vinden en een besef van mijn eigen identiteit.
Vrije tijd en ontspanning:
Ik hou van ontspanningsactiviteiten, ik beleef plezier aan activiteiten die mijn verbeelding stimuleert zoals muziek, fotografie, kunst, lezen, dagdromen, mediteren en dansen.
Ik hou van workshops over persoonlijke ontwikkeling, welzijn, yoga en massage.
Ik lees verhalen die rijk zijn aan symboliek over de zoektocht naar liefde en betekenis. Ik geniet van mythen, legendes en klassieke werken.
Bij mij kwam er de code: INFJ
Deze code zou vertellen hoe ik ben, wat het meeste op mij lijkt heb ik uit het document gehaald en hier beschreven.
Temperament: idealistisch
Sterke punten:
Ik ben beschouwend, verbeeldingsvol, zorgzaam en idealistisch. Mijn leven is een zoektocht naar betekenis en authenticiteit. Ik richt mijn energie op het ondersteunen van mensen, om zo het beste uit hen te halen.
Ik hecht waarde aan de menselijke activiteiten die met de verbeelding te maken hebben, de symboliek, beelden, verhalen, mythen en dromen. Mijn hulpfunctie is extern gericht feeling, dit houdt in dat ik mensen waardeer en hoe alle levensvormen met elkaar verbonden zijn.
Potentiële moeilijkheden:
Ik ben thuis in mijn innerlijke wereld en heb vaak het gevoel dat het veel energie kost om extravert gedrag te vertonen.
Ik wil soms anderen te graag een plezier doen of hun goedkeuring krijgen en ik probeer conflicten te vermijden.
Communicatie:
Soms hoor ik niet wat andere mensen zeggen omdat ik verdwaal in mijn eigen gedachten. Ik sta open voor andere mensen maar slechts een paar mensen kennen mijn diepste ik.
Relaties:
Ik heb behoefte aan authentieke relaties, om mijn diepste gedachte te kunnen delen met iemand waarbij dit wederzijds is. Familie vind ik heel belangrijk. Ik heb behoefte aan een spirituele band met mijn partner, om zielsgenoot te zijn.
Ik ben gevoelig voor de pijn van anderen en ik kan heel emotioneel worden als ik luister naar iemands persoonlijk verhaal.
Leren:
Ik ben fantasierijk en hou van theorieën en concepten. Ik werk het beste als ik geïnspireerd wordt en heb plezier in het leren als het de fantasie prikkelt of patronen of dynamiek achter een gebeurtenis duidelijk maakt. Ik leer graag binnen het vakgebied van geschiedenis, archeologie, kunst, mythologie, natuurwetenschappen en talen.
Ik stel hoge eisen aan mijn werk en heb de neiging om perfectionistisch te zijn.
Op het werk:
Op het werk wil ik mensen helpen in hun ontwikkeling en ik zal een organisatie kiezen om voor te werken die overeenkomt met mijn waarden. Ik heb op mijn werk doelen en prioriteiten nodig. Ik ben georganiseerd en zal de deadline halen.
Carrières:
Ik hou van werk dat focust op groei, welzijn en verzorging. Beroepen waartoe ik mijn aangetrokken voel is onderwijs, training, kunst, welzijnswerk en opbouwerk.
Teamrol:
Ik werk bij voorkeur alleen of in een kleine groep. Ik heb behoefte aan harmonie, autonomie en zo nu en dan tijd voor mezelf. Problemen kunnen ontstaan als ik te hard werk als ik me verzet tegen de regels van de organisatie of als ik door teveel interactie mijn energie wordt weggezogen.
Leiderschap:
Mijn aandacht is gericht om de taak te volbrengen door er de juiste mensen bij te betrekken. Ik koester harmonie in het team en ondersteun individuen in hun ontwikkeling.
Moeilijkheden kunnen zich voordoen als mijn waarden in conflicten komen met anderen.
Oorzaken van stress:
Ik heb behoefte aan betekenis volle, harmonieuze relaties en het besef dat ik bijdraag aan het leven van anderen. Daarnaast heb ik ook behoefte aan privacy. Ik raak gestrest door conflicten, lawaai en gebrek aan structuur.
Gedrag onder stress:
Vaak zal ik mij terug trekken, ik ga dan slapen, opruimen. Onder extreme stress kan het gebeuren dat ik uitbarstingen van woede heb, eindeloze lijstjes maak ik van wat ik moet doen of ik stort mij in het opruimen van dingen.
Ik verlies mijn energie en krijg dan last van hoofdpijn.
Hoe stress te verminderen:
Ik zal mij dan vaak bezig houden met lichamelijke activiteiten zoals dansen en yoga. Ik heb tijd nodig voor mijzelf om te reflecteren en luister dan muziek of wil dan graag in de buurt van water of in de natuur zijn. Om gezond te zijn en mijn stress onder controle te houden is het essentieel dat ik mijn basisbehoefte respecteer om een betekenis te vinden en een besef van mijn eigen identiteit.
Vrije tijd en ontspanning:
Ik hou van ontspanningsactiviteiten, ik beleef plezier aan activiteiten die mijn verbeelding stimuleert zoals muziek, fotografie, kunst, lezen, dagdromen, mediteren en dansen.
Ik hou van workshops over persoonlijke ontwikkeling, welzijn, yoga en massage.
Ik lees verhalen die rijk zijn aan symboliek over de zoektocht naar liefde en betekenis. Ik geniet van mythen, legendes en klassieke werken.
Een geweldige SLB
Ik zat dit jaar bij jon, lienne, petra en gino in de slb.
Onze slb'er was necla celik.
We hebben het altijd gezelli gehad, maar naast dat het altijd gezellig was hebben we ook hard gewerkt in de slb bijeenkomsten. Ja en nu zitten we op school gezellig allemaal te werken aan de profiel opdracht!
En niet alleen hebben we het gezellig op school, we organiseren zo nu en dan ook iets.
We zijn naar het wokparadijs geweest en naar de efteling.
En 25 juni gaan we weer wokken als afsluiting.
Ik ga jullie allemaal heel erg missen :(
vooral ook omdat we altijd bij elkaar terecht konden als er iets was.
I love you guys...
Onze slb'er was necla celik.
We hebben het altijd gezelli gehad, maar naast dat het altijd gezellig was hebben we ook hard gewerkt in de slb bijeenkomsten. Ja en nu zitten we op school gezellig allemaal te werken aan de profiel opdracht!
En niet alleen hebben we het gezellig op school, we organiseren zo nu en dan ook iets.
We zijn naar het wokparadijs geweest en naar de efteling.
En 25 juni gaan we weer wokken als afsluiting.
Ik ga jullie allemaal heel erg missen :(
vooral ook omdat we altijd bij elkaar terecht konden als er iets was.
I love you guys...
Stage Stedelijk College Eindhoven
Vanaf februari ben ik gaan stage lopen bij het Stedelijk College Eindhoven (HAVO/VWO).
Ik ben begonnen met een aantal lessen te observeren bij muziek, deze docent had de klas goed onder controle en gaf erg goed les. Mijn 3 broertjes hebben van hem les gehad en ik ken nog meer mensen die van hem les hebben gehad en iedereen was erg positief en enthousiast over hem.
Hierna kwam al snel de mogelijkheid om in 4 weken een dansproject uit te voeren.
Dit dansproject was voor VWO 5. Ik heb de hele 4 weken zelf mogen indelen (1 uur in de week).
De eerste week heb ik een intro gegeven met een PowerPoint en wat filmpjes. Hieronder kunt U wat filmpjes zien die ik heb gebruikt.
In de tweede week heb ik moderne dans gegeven. In de derde week kwam Gino Henkel BreakDance geven en in de laatste week heb ik nog improvisatie gegeven.
Zelf vond ik het wel geslaagd hoewel ik sommige dingen de volgende keer wel anders ga aanpakken.
De overige weken heb ik geobserveerd en mocht ik mee helpen bij de tekenlessen.
Ik heb hier erg veel gezien en geleerd.
Ik ben begonnen met een aantal lessen te observeren bij muziek, deze docent had de klas goed onder controle en gaf erg goed les. Mijn 3 broertjes hebben van hem les gehad en ik ken nog meer mensen die van hem les hebben gehad en iedereen was erg positief en enthousiast over hem.
Hierna kwam al snel de mogelijkheid om in 4 weken een dansproject uit te voeren.
Dit dansproject was voor VWO 5. Ik heb de hele 4 weken zelf mogen indelen (1 uur in de week).
De eerste week heb ik een intro gegeven met een PowerPoint en wat filmpjes. Hieronder kunt U wat filmpjes zien die ik heb gebruikt.
In de tweede week heb ik moderne dans gegeven. In de derde week kwam Gino Henkel BreakDance geven en in de laatste week heb ik nog improvisatie gegeven.
Zelf vond ik het wel geslaagd hoewel ik sommige dingen de volgende keer wel anders ga aanpakken.
De overige weken heb ik geobserveerd en mocht ik mee helpen bij de tekenlessen.
Ik heb hier erg veel gezien en geleerd.
De minor onderwijskunde
Bij de minor onderwijskunde heb ik als 1 van de eerste dingen een miniles gegeven. Deze les moest 20 minuten duren.
De les heb ik gehouden over beeldende vorming.
In dit jaar heb ik 2 onderzoeken gedaan. Een onderzoek naar gezinssamenstellingen (hoeveel jongens en meisjes in het gezin), het tweede onderzoek hebben we gedaan naar hoogbegaafdheid op het regulier onderwijs (samen met Bart Peeters en Glenn Liem).
Bij de beide onderzoeken hebben we ook een presentatie/workshop moeten geven.
Ook hebben we als laatste kennis gemaakt met intervisie.
Ik ben achteraf blij dat ik voor deze minor heb gekozen, ik heb er veel geleerd en behalve dat heb ik ook erg fijn samengewerkt met mensen.
Maar ook ben ik er achter gekomen dat theorie overbrengen niet mijn ding is, ik ben toch meer van de praktijk.
Ook weet ik dat ik voorlopig toch nog niet het onderwijs in wil.
De les heb ik gehouden over beeldende vorming.
In dit jaar heb ik 2 onderzoeken gedaan. Een onderzoek naar gezinssamenstellingen (hoeveel jongens en meisjes in het gezin), het tweede onderzoek hebben we gedaan naar hoogbegaafdheid op het regulier onderwijs (samen met Bart Peeters en Glenn Liem).
Bij de beide onderzoeken hebben we ook een presentatie/workshop moeten geven.
Ook hebben we als laatste kennis gemaakt met intervisie.
Ik ben achteraf blij dat ik voor deze minor heb gekozen, ik heb er veel geleerd en behalve dat heb ik ook erg fijn samengewerkt met mensen.
Maar ook ben ik er achter gekomen dat theorie overbrengen niet mijn ding is, ik ben toch meer van de praktijk.
Ook weet ik dat ik voorlopig toch nog niet het onderwijs in wil.
Waarom de minor onderwijskunde
Vorig jaar wilde ik stage gaan lopen op een middelbare school als CKV (culturele kunstzinnige vorming) docent.
Helaas kon ik vorig jaar nergens terecht.
Omdat mij CKV docent zijn heel erg leuk leek en dit misschien na deze opleiding wilde gaan doen, heb ik voor onderwijskunde gekozen.
Ook heb ik een half jaar geschiedenis lerarenopleiding gedaan, waarbij je flankerend onderwijs krijgt. Ik merkte dat ik soms dingen dubbel kreeg, maar op zich is dit niet erg omdat het dan nu nog beter blijft hangen.
In februari ben ik stage gaan lopen bij het Stedelijk College Eindhoven als CKV docent.
Helaas kon ik vorig jaar nergens terecht.
Omdat mij CKV docent zijn heel erg leuk leek en dit misschien na deze opleiding wilde gaan doen, heb ik voor onderwijskunde gekozen.
Ook heb ik een half jaar geschiedenis lerarenopleiding gedaan, waarbij je flankerend onderwijs krijgt. Ik merkte dat ik soms dingen dubbel kreeg, maar op zich is dit niet erg omdat het dan nu nog beter blijft hangen.
In februari ben ik stage gaan lopen bij het Stedelijk College Eindhoven als CKV docent.
Stichting Kunstig
Onze groep bestaat uit: Petra Habets, Gino Henkel, Liënne Domocassé, Jonathan van Hout en Nicole van Rijthoven.
Binnen het blok organisatiekunde hebben we een visuele stichting opgezet, namelijk Stichting Kunstig. De stichting organiseert workshops voor en door iedereen. Dit bestaat bijvoorbeeld uit pottenbakken of het maken van schilderijen, etc. Om mensen elkaars kunstwerken te laten zien worden er tevens exposities gehouden.
We zijn dus een kunstgalerij met wat extra’s.
Maar waarom nu een kunstgalerij?
We wilden graag iets met kunstvormen doen. In het begin hadden we het echt heel erg breed, we hadden toen bijna alle kunstvormen.
We hebben het toen afgebakend naar de kunstgalerij waar mensen in kunstwerken kunnen exposeren en workshops kunnen volgen.
De kunstwerken kunnen bestaan uit schilderijen, zelf gemaakte potten, krijt tekeningen, etc.
We wilden ons niet beperken tot 1 doelgroep, maar tot alle doelgroepen. We willen er voor iedereen zijn.
We moesten uitzoeken wat voor stijl bij ons paste in het raster van Blake en Mouton, mijn Score op mensgerichtheid: 6.5 (horizontale lijn) Score op taakgerichtheid: 7 (verticale lijn)
Mijn leiderschapsstijl is teamgericht, omschrijving stijl:
Leidinggeven door het geven van het goede voorbeeld.
Teamleden worden gestimuleerd om hun potentieel zo volledig mogelijk te benutten.
Gericht op het bereiken van teamdoelen op een zo effectief mogelijke manier waarbij ook de onderlinge relatie versterkt wordt.
Gericht op commitment.
Creëert wederzijdse afhankelijkheid door het stellen een gezamenlijk doel.
Organisatie gebaseerd op vertrouwen en respect.
Richt zich op het creëren van samenwerkingsverbanden die zelfstandig voldoen aan het behalen van de prestatienorm.
Er is veel aandacht voor delegeren en afrekenen, voor communiceren en confronteren.
Tijd wordt vrijgemaakt voor technische ontwikkelingen, persoonlijke gesprekken en het actief zoeken naar verbetering en kostenbeheersing.
Succes wordt gemeten aan de hoge inzet en zelfstandigheid van medewerkers.
Verhoging van de productkwaliteit door verbetering van de proceskwaliteit.
De uitkomst van deze test:
- biedt een leidraad, geen stigmatisering
- geeft een indicatie, geen 100% nauwkeurigheid
- biedt ontwikkeling, geen veroordeling
Ieder teamlid geeft aan hoe hij/zij in deze groep bij het werken aan de opdracht voor deze module gedijt. Kun je aan je competenties werken, worden je opdrachten uitgevoerd; heb je voldoende invloed op de discussies?
Ik kan in deze groep goed aan mijn competenties en mijn gestelde leerdoelen werken. De Competenties die ik hierin wil behalen zijn: samenwerken, communiceren, analyseren, verantwoorden, bijdrage aan organisatie, professionaliseren en leiding geven. De opdrachten worden door iedereen goed uitgevoerd. In deze groep kan ik ook goed mezelf zijn en mijn mening geven, en heb dan ook voldoende invloed op de discussies die we voeren. De groep stimuleert elkaar in de taken die iedereen moet doen maar ook in het behalen van ieders leerdoel. Er is een volledig vertrouwen in elkaar.
Binnen het blok organisatiekunde hebben we een visuele stichting opgezet, namelijk Stichting Kunstig. De stichting organiseert workshops voor en door iedereen. Dit bestaat bijvoorbeeld uit pottenbakken of het maken van schilderijen, etc. Om mensen elkaars kunstwerken te laten zien worden er tevens exposities gehouden.
We zijn dus een kunstgalerij met wat extra’s.
Maar waarom nu een kunstgalerij?
We wilden graag iets met kunstvormen doen. In het begin hadden we het echt heel erg breed, we hadden toen bijna alle kunstvormen.
We hebben het toen afgebakend naar de kunstgalerij waar mensen in kunstwerken kunnen exposeren en workshops kunnen volgen.
De kunstwerken kunnen bestaan uit schilderijen, zelf gemaakte potten, krijt tekeningen, etc.
We wilden ons niet beperken tot 1 doelgroep, maar tot alle doelgroepen. We willen er voor iedereen zijn.
We moesten uitzoeken wat voor stijl bij ons paste in het raster van Blake en Mouton, mijn Score op mensgerichtheid: 6.5 (horizontale lijn) Score op taakgerichtheid: 7 (verticale lijn)
Mijn leiderschapsstijl is teamgericht, omschrijving stijl:
Leidinggeven door het geven van het goede voorbeeld.
Teamleden worden gestimuleerd om hun potentieel zo volledig mogelijk te benutten.
Gericht op het bereiken van teamdoelen op een zo effectief mogelijke manier waarbij ook de onderlinge relatie versterkt wordt.
Gericht op commitment.
Creëert wederzijdse afhankelijkheid door het stellen een gezamenlijk doel.
Organisatie gebaseerd op vertrouwen en respect.
Richt zich op het creëren van samenwerkingsverbanden die zelfstandig voldoen aan het behalen van de prestatienorm.
Er is veel aandacht voor delegeren en afrekenen, voor communiceren en confronteren.
Tijd wordt vrijgemaakt voor technische ontwikkelingen, persoonlijke gesprekken en het actief zoeken naar verbetering en kostenbeheersing.
Succes wordt gemeten aan de hoge inzet en zelfstandigheid van medewerkers.
Verhoging van de productkwaliteit door verbetering van de proceskwaliteit.
De uitkomst van deze test:
- biedt een leidraad, geen stigmatisering
- geeft een indicatie, geen 100% nauwkeurigheid
- biedt ontwikkeling, geen veroordeling
Ieder teamlid geeft aan hoe hij/zij in deze groep bij het werken aan de opdracht voor deze module gedijt. Kun je aan je competenties werken, worden je opdrachten uitgevoerd; heb je voldoende invloed op de discussies?
Ik kan in deze groep goed aan mijn competenties en mijn gestelde leerdoelen werken. De Competenties die ik hierin wil behalen zijn: samenwerken, communiceren, analyseren, verantwoorden, bijdrage aan organisatie, professionaliseren en leiding geven. De opdrachten worden door iedereen goed uitgevoerd. In deze groep kan ik ook goed mezelf zijn en mijn mening geven, en heb dan ook voldoende invloed op de discussies die we voeren. De groep stimuleert elkaar in de taken die iedereen moet doen maar ook in het behalen van ieders leerdoel. Er is een volledig vertrouwen in elkaar.
Dynamo, educatieve opdracht
Met de educatieve opdracht moest ik bij Dynamo stagiaires informeren over het ambulante jongerenwerk. Dit heb ik gedaan en daarnaast heb ik een filmpje laten zien, zie hieronder, van Hans Teeuwen en gregorius nekschot. Na het laten zien van deze filmpjes heb ik met de stagiaires en mijn coach een discussie gevoerd over vrije meningsuiting. Dit vond ik erg leuk om te doen. Daarnaast heb ik ook casussen behandeld en sociale vaardigheden.
Wat heeft Bosnië met mij gedaan
Na deze trip ben ik tot het besluit gekomen dat ik zeker ben van de keuzes die ik heb gemaakt, voor onder andere mijn stage bij Out of Area.
Ook heb ik een leuke uitdaging gevonden wat ik zou kunnen doen bij Out of Area, namelijk onderzoek doen bij vluchtelingen kampen. Dit wil ik doen als ik in Bosnië ben.
Ik ga namelijk eerst 3 maanden stage lopen in Ramici.
Als ik weer in Nederland ben wil ik met de informatie die ik heb projecten opzetten die iets kunnen betekenen voor de vluchtelingenkampen. Ik weet nog niet of dit te realiseren valt, maar het is wel een erg leuke uitdaging om aan te gaan.
Ook heb ik een leuke uitdaging gevonden wat ik zou kunnen doen bij Out of Area, namelijk onderzoek doen bij vluchtelingen kampen. Dit wil ik doen als ik in Bosnië ben.
Ik ga namelijk eerst 3 maanden stage lopen in Ramici.
Als ik weer in Nederland ben wil ik met de informatie die ik heb projecten opzetten die iets kunnen betekenen voor de vluchtelingenkampen. Ik weet nog niet of dit te realiseren valt, maar het is wel een erg leuke uitdaging om aan te gaan.
maandag 8 juni 2009
Buitenland project, in Bosnië dag 6
Dag 6, donderdag
Ik moest s’ochtends om kwart voor 8 Gina wakker maken, want ik zou dan om half 9 een rondleiding krijgen waar ik in september stage zou gaan lopen. Dit was echt heel erg leuk. Vooral de kinderafdeling. 1 kindje probeerde telkens de filter van de sigaretten op te eten. Hier moest dus goed opgelet worden. Buiten waren er een aantal mannen aan het voetballen met een paar jongens die bij de groep van Anita hoorde.
Ik heb bijna alle afdelingen gezien en Gina legde mij uit wat zij daar allemaal deed.
Na deze rondleiding heb ik nog de groep van Anita meegeholpen met schilderen. De groep moest namelijk een gedeelte opknappen. Het zag er heel leuk uit.
En ja, toen gingen we alweer naar het vliegveld. Iedereen pakte zijn spullen en we reden weg van Ramici.
Het vliegtuig vloog weer naar Keulen en vanaf Keulen kwam er een bus uit Nederland ons ophalen.
En toen stonden we opeens weer op Helmond centraal.
Ik moest s’ochtends om kwart voor 8 Gina wakker maken, want ik zou dan om half 9 een rondleiding krijgen waar ik in september stage zou gaan lopen. Dit was echt heel erg leuk. Vooral de kinderafdeling. 1 kindje probeerde telkens de filter van de sigaretten op te eten. Hier moest dus goed opgelet worden. Buiten waren er een aantal mannen aan het voetballen met een paar jongens die bij de groep van Anita hoorde.
Ik heb bijna alle afdelingen gezien en Gina legde mij uit wat zij daar allemaal deed.
Na deze rondleiding heb ik nog de groep van Anita meegeholpen met schilderen. De groep moest namelijk een gedeelte opknappen. Het zag er heel leuk uit.
En ja, toen gingen we alweer naar het vliegveld. Iedereen pakte zijn spullen en we reden weg van Ramici.
Het vliegtuig vloog weer naar Keulen en vanaf Keulen kwam er een bus uit Nederland ons ophalen.
En toen stonden we opeens weer op Helmond centraal.
Buitenland project, in Bosnië dag 5
Dag 5, woensdag
De volgende dag heeft Salem mij wat van kacuni laten zien. S’middags bracht hij ons naar Sarajevo. Daar hebben Saskia, Merel en Liënne wat gewinkeld en wij 2 hebben wat gekletst in de zon. Toen wilde hij ons ook meteen naar Ramici brengen, maar hij wilde dan wel meteen aanrijden omdat hij moe was en de volgende dag weer om 5 uur op moest om te werken. Saskia, Merel en Liënne vonden het wel jammer dat we zo snel weer richting Ramici gingen.
S’avonds in Ramici hebben we bij Gina die daar stage loopt en Alma haar stage begeleider gezeten. Deze avond sliepen we wel gewoon boven. De groep van Anita sliep nu ergens anders.
De volgende dag heeft Salem mij wat van kacuni laten zien. S’middags bracht hij ons naar Sarajevo. Daar hebben Saskia, Merel en Liënne wat gewinkeld en wij 2 hebben wat gekletst in de zon. Toen wilde hij ons ook meteen naar Ramici brengen, maar hij wilde dan wel meteen aanrijden omdat hij moe was en de volgende dag weer om 5 uur op moest om te werken. Saskia, Merel en Liënne vonden het wel jammer dat we zo snel weer richting Ramici gingen.
S’avonds in Ramici hebben we bij Gina die daar stage loopt en Alma haar stage begeleider gezeten. Deze avond sliepen we wel gewoon boven. De groep van Anita sliep nu ergens anders.
Buitenland project, in Bosnië dag 4
Dag 4, dinsdag
Branca zette ons af bij het busstation en ging zelfs met ons mee een kaartje halen. Ook hebben we van haar een boek gekregen over Snaga Zene. We dachten dat de busreis deze keer wat korter zou duren, zo’n 1,5. Maar we zaten weer 3 uur in de bus. Ondertussen kregen we contact met Nina. Nina is een vrouw die wij nog kende van het project wat wij in Kacuni hebben gedaan. Nina zorgde ervoor dat we werden opgehaald met de taxi. De taxi bracht ons eerst naar de basisschool waar zij werkt. Het was erg leuk om haar weer te zien.
Vervolgens bracht de taxi ons naar Luna. Hier hebben we in januari met het project telkens gegeten en s’avonds wat gedronken. Nedzad een man waar we in januari mee samen hebben gewerkt en die nu het jeugdcentrum draaide houd zou naar Luna komen. Hij zou ons dan vertellen of we dan iets zouden kunnen doen/organiseren in het jeugdcentrum wat we daar hebben opgeknapt. Toen we het jeugdcentrum naar binnen wilde gaan zag ik weer iemand die ik heel lang niet had gezien. Saskia, Liënne en Merel vonden het goed als ik met hem mee ging om met hem bij te praten. Ook zag ik zijn zusje weer wat echt een super schatje is.
Toen ik terug kwam in het jeugdcentrum waren ze met een aantal kinderen memorie aan het spelen. De spelletjes die Saskia had meegenomen heeft zij daar gelaten.
Saskia, Liënne en Merel sliepen deze avond bij Layla een meisje waar ze in januari ook bij sliepen. Ik sliep bij Salem en Selma. We hebben s’avonds met z’n 3’en een film gekeken.
Branca zette ons af bij het busstation en ging zelfs met ons mee een kaartje halen. Ook hebben we van haar een boek gekregen over Snaga Zene. We dachten dat de busreis deze keer wat korter zou duren, zo’n 1,5. Maar we zaten weer 3 uur in de bus. Ondertussen kregen we contact met Nina. Nina is een vrouw die wij nog kende van het project wat wij in Kacuni hebben gedaan. Nina zorgde ervoor dat we werden opgehaald met de taxi. De taxi bracht ons eerst naar de basisschool waar zij werkt. Het was erg leuk om haar weer te zien.
Vervolgens bracht de taxi ons naar Luna. Hier hebben we in januari met het project telkens gegeten en s’avonds wat gedronken. Nedzad een man waar we in januari mee samen hebben gewerkt en die nu het jeugdcentrum draaide houd zou naar Luna komen. Hij zou ons dan vertellen of we dan iets zouden kunnen doen/organiseren in het jeugdcentrum wat we daar hebben opgeknapt. Toen we het jeugdcentrum naar binnen wilde gaan zag ik weer iemand die ik heel lang niet had gezien. Saskia, Liënne en Merel vonden het goed als ik met hem mee ging om met hem bij te praten. Ook zag ik zijn zusje weer wat echt een super schatje is.
Toen ik terug kwam in het jeugdcentrum waren ze met een aantal kinderen memorie aan het spelen. De spelletjes die Saskia had meegenomen heeft zij daar gelaten.
Saskia, Liënne en Merel sliepen deze avond bij Layla een meisje waar ze in januari ook bij sliepen. Ik sliep bij Salem en Selma. We hebben s’avonds met z’n 3’en een film gekeken.
Buitenland project, in Bosnië dag 3
Dag 3, maandag
De volgende dag hadden we alles opgeruimd op de kamer van mij en Merel omdat hier les zou worden gegeven aan kinderen van 4 tot 6 jaar.
Na het ontbijt mochten we hier ook mee kijken. Dit was erg leuk, ze kregen verschillende dingen om te doen. Eerst mochten ze van fruit een lieveheersbeestje maken of een boot. Ze kregen rekenen en taal en als laatste zongen de kinderen een aantal liedjes voor ons.
Ook mochten we even binnen kijken in de zaal waar volwassenen een soort van pilates/meditatie kregen.
Hierna mochten we mee rijden met een vrouw die haar ronde ging maken bij de vluchtelingen kampen. Als eerste gingen we naar een vluchtelingen kamp waar deze vrouw een vrouwengroep begeleiden. Elke week hadden ze gesprekken over hoe zij zich voelde, waar ze tegen aanliepen of wat juist goed was gegaan. Iedereen kwam aan het woord. Bij het tweede vluchtelingen kamp zijn we bij een basisschool gaan kijken. Hier hebben we een aantal spulletjes uitgedeeld, de kinderen vonden het erg leuk. Bij het derde vluchtelingen kamp was er weer een vrouwengesprek. Het was best heftig. Deze mensen zitten hier eigenlijk al vanaf de oorlog (15 jaar). En omdat ze geen geld hebben en amper geld krijgen van de overheid kunnen ze ook hier niet weg. Het geld wat ze van de overheid krijgen is zo minimaal dat ze daar alleen hun eten van kunnen kopen. Er werkt ook haast niemand alleen een aantal mannen hebben werk. Als je werk vind bestaat er wel een kans om uit de vluchtelingen kampen te komen, je kunt dan sparen en een huis bouwen. Maar helaas is dit maar voor weinig mensen mogelijk.
Na deze dag hebben we wel normaal eten gekocht en heb ik gekookt. Branca kwam weer langs en vertelde verhalen over de oorlog en over Snaga Zene. Ook hebben we haar een cadeau gedaan wat ze aan de muur kon hangen.
Toen Branca weg ging hebben we nog een drankje gedronken en nog wat nagepraat over de dag.
De volgende dag hadden we alles opgeruimd op de kamer van mij en Merel omdat hier les zou worden gegeven aan kinderen van 4 tot 6 jaar.
Na het ontbijt mochten we hier ook mee kijken. Dit was erg leuk, ze kregen verschillende dingen om te doen. Eerst mochten ze van fruit een lieveheersbeestje maken of een boot. Ze kregen rekenen en taal en als laatste zongen de kinderen een aantal liedjes voor ons.
Ook mochten we even binnen kijken in de zaal waar volwassenen een soort van pilates/meditatie kregen.
Hierna mochten we mee rijden met een vrouw die haar ronde ging maken bij de vluchtelingen kampen. Als eerste gingen we naar een vluchtelingen kamp waar deze vrouw een vrouwengroep begeleiden. Elke week hadden ze gesprekken over hoe zij zich voelde, waar ze tegen aanliepen of wat juist goed was gegaan. Iedereen kwam aan het woord. Bij het tweede vluchtelingen kamp zijn we bij een basisschool gaan kijken. Hier hebben we een aantal spulletjes uitgedeeld, de kinderen vonden het erg leuk. Bij het derde vluchtelingen kamp was er weer een vrouwengesprek. Het was best heftig. Deze mensen zitten hier eigenlijk al vanaf de oorlog (15 jaar). En omdat ze geen geld hebben en amper geld krijgen van de overheid kunnen ze ook hier niet weg. Het geld wat ze van de overheid krijgen is zo minimaal dat ze daar alleen hun eten van kunnen kopen. Er werkt ook haast niemand alleen een aantal mannen hebben werk. Als je werk vind bestaat er wel een kans om uit de vluchtelingen kampen te komen, je kunt dan sparen en een huis bouwen. Maar helaas is dit maar voor weinig mensen mogelijk.
Na deze dag hebben we wel normaal eten gekocht en heb ik gekookt. Branca kwam weer langs en vertelde verhalen over de oorlog en over Snaga Zene. Ook hebben we haar een cadeau gedaan wat ze aan de muur kon hangen.
Toen Branca weg ging hebben we nog een drankje gedronken en nog wat nagepraat over de dag.
Buitenland project, in Bosnië dag 2
Dag 2, zondag
Naar Sarajevo en verder naar Tuzla. Voordat we naar Sarajevo gingen zijn we nog langs een aantal plekken geweest zoals het tunnel museum en waar vroeger de olympische spelen werden gehouden. Hieronder kunt U een aantal foto's ervan zien. Dit was best heftig.
In Sarajevo zijn we eerst wat gaan eten en zijn daarna nog een rondje gelopen. En hebben wat winkeltjes bekeken.
We hebben toen de tram gepakt naar het busstation. En hebben toen meteen onze eerste echte Bosnische boete gekregen. We hadden geen kaartje gekocht. Liënne had nog wel gevraagd waar we uit moesten stappen, maar de tramchauffeur zei niets over een kaartje. Er kwamen 2 controleurs op ons af, eerst begrepen we het niet, maar hebben meteen de boete betaald.
De busreis naar Tulza duurde 3 uur. Ik heb toen een groot gedeelte van mijn boek uitgelezen waar ik mee bezig was. Het boek ging over Sebrenica. En heel toevallig zat er een Bosnische vrouw in de bus die nu in Nederland woont. Ze maakten een praatje met Saskia en Liënne en heeft gezorgd dat een andere vrouw in de bus ons heeft geholpen aan een taxi voor maar 4 euro (het was ongeveer 10 minuten).
We zochten naar het huis Snaga Zene (vrouwen kracht). Deze vonden we niet meteen en toen we aankwamen was er niemand. De buren vroegen of we even bij hun wilde wachten. We kregen te drinken en een rondleiding in hun huis van hun zoon.
Degene die ons binnen liet in het huis, vertelde waar we alles konden vinden en dat Branca de vrouw die ons verder zou helpen rond 10 uur s’avonds langs zou komen.
De buurjongen kwam ons halen en wilde eigenlijk de stad aan ons laten zien, maar we konden niet te lang wegblijven omdat Branca zou komen.
In plaats van avond eten, hebben we chips en drank gekocht. Toen Branca kwam zaten we chips te eten en we kregen meteen te horen dat dit niet gezond was.
Ze vertelde ons dat zij ons wel naar een aantal vluchtelingenkampen kon brengen.
We zijn toen vroeg gaan slapen, we sliepen met 2 op 1 kamer ik sliep samen met Merel en Saskia en Liënne sliepen samen.
Naar Sarajevo en verder naar Tuzla. Voordat we naar Sarajevo gingen zijn we nog langs een aantal plekken geweest zoals het tunnel museum en waar vroeger de olympische spelen werden gehouden. Hieronder kunt U een aantal foto's ervan zien. Dit was best heftig.
In Sarajevo zijn we eerst wat gaan eten en zijn daarna nog een rondje gelopen. En hebben wat winkeltjes bekeken.
We hebben toen de tram gepakt naar het busstation. En hebben toen meteen onze eerste echte Bosnische boete gekregen. We hadden geen kaartje gekocht. Liënne had nog wel gevraagd waar we uit moesten stappen, maar de tramchauffeur zei niets over een kaartje. Er kwamen 2 controleurs op ons af, eerst begrepen we het niet, maar hebben meteen de boete betaald.
De busreis naar Tulza duurde 3 uur. Ik heb toen een groot gedeelte van mijn boek uitgelezen waar ik mee bezig was. Het boek ging over Sebrenica. En heel toevallig zat er een Bosnische vrouw in de bus die nu in Nederland woont. Ze maakten een praatje met Saskia en Liënne en heeft gezorgd dat een andere vrouw in de bus ons heeft geholpen aan een taxi voor maar 4 euro (het was ongeveer 10 minuten).
We zochten naar het huis Snaga Zene (vrouwen kracht). Deze vonden we niet meteen en toen we aankwamen was er niemand. De buren vroegen of we even bij hun wilde wachten. We kregen te drinken en een rondleiding in hun huis van hun zoon.
Degene die ons binnen liet in het huis, vertelde waar we alles konden vinden en dat Branca de vrouw die ons verder zou helpen rond 10 uur s’avonds langs zou komen.
De buurjongen kwam ons halen en wilde eigenlijk de stad aan ons laten zien, maar we konden niet te lang wegblijven omdat Branca zou komen.
In plaats van avond eten, hebben we chips en drank gekocht. Toen Branca kwam zaten we chips te eten en we kregen meteen te horen dat dit niet gezond was.
Ze vertelde ons dat zij ons wel naar een aantal vluchtelingenkampen kon brengen.
We zijn toen vroeg gaan slapen, we sliepen met 2 op 1 kamer ik sliep samen met Merel en Saskia en Liënne sliepen samen.
Buitenland project, in Bosnië dag 1
Dag 1, zaterdag
Zoals je in cmvgaatnaarbosnie.blogspot.com blog kunt lezen, reisde we samen met Anita mee van Out of Area naar Sarajevo. We hadden afgesproken op het station in Helmond. Er zou namelijk nog een groep gaan, maar die gingen daar andere dingen doen dan ons. Vanuit het station van Helmond stond er een bus klaar die ons naar Keulen in Duitsland zou brengen.
In Keulen stapte we op het vliegtuig. Het was de eerste keer dat ik in het vliegtuig ging en vond het toch wel spannend, maar gelukkig mocht ik langs Liënne en Merel zitten.
We kwamen aan in Sarajevo en werden opgehaald met een bus die Anita had geregeld.
Uiteindelijk kwamen we dan aan bij onze slaapplek in Ramici.
Eigenlijk zouden we in tenten slapen, maar gelukkig sliepen we toch binnen. S’avonds werd het namelijk een stuk kouder. We zouden met z’n 4’en in de woonkamer slapen. Maar eerst gingen we boodschappen doen.
De groep die met Anita mee ging moesten vanavond zelf koken. In het begin heb ik nog meegeholpen met het vlees. Daarna ben ik naar buiten gegaan. Naast de bungalow waar wij sliepen stond nog een bungalow. Hier wonen een aantal mensen met een handicap die wat zelfstandiger zijn. Iets verderop zit een instelling met ernstigere vormen van handicaps. Hier ga ik ook zelf stage lopen in september, Bas Sluijter heeft hier stage gelopen en nu loopt Gina er stage. Maar met de mensen uit de bungalow naast ons heb ik nog een balletje gegooid wat erg leuk was.
En toen was het etenstijd, het was erg lekker. Saskia wilde toen de Grudge kijken. De jongeren die mee waren met Anita hebben ons onder de film nog erg laten schrikken.
Zoals je in cmvgaatnaarbosnie.blogspot.com blog kunt lezen, reisde we samen met Anita mee van Out of Area naar Sarajevo. We hadden afgesproken op het station in Helmond. Er zou namelijk nog een groep gaan, maar die gingen daar andere dingen doen dan ons. Vanuit het station van Helmond stond er een bus klaar die ons naar Keulen in Duitsland zou brengen.
In Keulen stapte we op het vliegtuig. Het was de eerste keer dat ik in het vliegtuig ging en vond het toch wel spannend, maar gelukkig mocht ik langs Liënne en Merel zitten.
We kwamen aan in Sarajevo en werden opgehaald met een bus die Anita had geregeld.
Uiteindelijk kwamen we dan aan bij onze slaapplek in Ramici.
Eigenlijk zouden we in tenten slapen, maar gelukkig sliepen we toch binnen. S’avonds werd het namelijk een stuk kouder. We zouden met z’n 4’en in de woonkamer slapen. Maar eerst gingen we boodschappen doen.
De groep die met Anita mee ging moesten vanavond zelf koken. In het begin heb ik nog meegeholpen met het vlees. Daarna ben ik naar buiten gegaan. Naast de bungalow waar wij sliepen stond nog een bungalow. Hier wonen een aantal mensen met een handicap die wat zelfstandiger zijn. Iets verderop zit een instelling met ernstigere vormen van handicaps. Hier ga ik ook zelf stage lopen in september, Bas Sluijter heeft hier stage gelopen en nu loopt Gina er stage. Maar met de mensen uit de bungalow naast ons heb ik nog een balletje gegooid wat erg leuk was.
En toen was het etenstijd, het was erg lekker. Saskia wilde toen de Grudge kijken. De jongeren die mee waren met Anita hebben ons onder de film nog erg laten schrikken.
zondag 31 mei 2009
Voorbereiding Buitenland project Bosnië
We kregen de opdracht om met groepjes van 4 een instelling/jeugdcentrum doelgroep in Nederland te kiezen en deze te onderzoeken. En er 1 in het buitenland te kiezen en deze 2 met elkaar te vergelijken. We moesten minimaal 1 dag meelopen in de instelling/jeugdcentrum in het buitenland en als mogelijk was daar iets te organiseren.
Het was volgens mij de bedoeling dat we met het slb-groepje zouden gaan. Maar Jon had als nel besloten om met andere mee te gaan.
Als eerste waren we met 6 tot 8 mensen, namelijk met gino, Petra, Sanne en ellen nog erbij
Toen hadden we al wat ideeën zoals Ierland, maar niemand die precies zei, dit wil ik of dit wil ik niet. Dit was wel frustrerend omdat er zo geen 2 groepjes ontstonden. Iedereen zei: “mij maakt het niet uit”.
Vervolgend hebben we een gesprek aan gevraagd met Jan, hieruit zijn toen 2 groepjes ontstaan, dit groepje en dat van gino, Petra, Sanne en ellen. Maar ellen viel af en Chista kwam erbij.
Wij hebben ons toen georiënteerd op Scandinavië. Ieder kreeg een land. Maar helaas vonden we hier niet zo snel iets. We waren nu ook al terug uit Bosnië en de tijd begon te dringen.
Ik heb toen voorgesteld om naar Bosnië te gaan, omdat we dan Anita konden bellen, en zij zou ons kunnen vertellen waar we contact op zouden kunnen nemen.
Saskia wilde niet terug naar Kacuni, maar wel naar Sarajevo en dan zouden we daarna nog wel even naar Kacuni gaan.
Liënne heeft contact opgenomen met Anita, we kunnen nu in een opvangcentrum terecht in Sarajevo en in Kacuni in het jeugdcentrum waar we hebben gewerkt.
We hebben toen met z’n alle ideeën verzonnen voor de sponsoring.
Merel heeft een blog aangemaakt, die we nog naar de docenten gaan sturen, zodat iedereen kan zien, hoe ver we zijn en wat we gaan doen.
Met het groepje van Petra en Gino ging het niet zo goed. Ik heb een paar weken lang lopen voorstellen dat ze bij ons in het groepje mochten komen. Maar zij konden de beslissing maar niet maken.
Deze week eindelijk wel, maar 2 dagen erna wilde ze er toch van afzien. We begrijpen hun beslissing maar vinden het allemaal wel erg jammer.
Dus nu uiteindelijk toch maar met z’n vieren verder.
Voor verdere informatie en hoe we het allemaal gesponsord hebben gekregen zie onze blog:
http://www.cmvgaatnaarbosnie.blogspot.com
Het was volgens mij de bedoeling dat we met het slb-groepje zouden gaan. Maar Jon had als nel besloten om met andere mee te gaan.
Als eerste waren we met 6 tot 8 mensen, namelijk met gino, Petra, Sanne en ellen nog erbij
Toen hadden we al wat ideeën zoals Ierland, maar niemand die precies zei, dit wil ik of dit wil ik niet. Dit was wel frustrerend omdat er zo geen 2 groepjes ontstonden. Iedereen zei: “mij maakt het niet uit”.
Vervolgend hebben we een gesprek aan gevraagd met Jan, hieruit zijn toen 2 groepjes ontstaan, dit groepje en dat van gino, Petra, Sanne en ellen. Maar ellen viel af en Chista kwam erbij.
Wij hebben ons toen georiënteerd op Scandinavië. Ieder kreeg een land. Maar helaas vonden we hier niet zo snel iets. We waren nu ook al terug uit Bosnië en de tijd begon te dringen.
Ik heb toen voorgesteld om naar Bosnië te gaan, omdat we dan Anita konden bellen, en zij zou ons kunnen vertellen waar we contact op zouden kunnen nemen.
Saskia wilde niet terug naar Kacuni, maar wel naar Sarajevo en dan zouden we daarna nog wel even naar Kacuni gaan.
Liënne heeft contact opgenomen met Anita, we kunnen nu in een opvangcentrum terecht in Sarajevo en in Kacuni in het jeugdcentrum waar we hebben gewerkt.
We hebben toen met z’n alle ideeën verzonnen voor de sponsoring.
Merel heeft een blog aangemaakt, die we nog naar de docenten gaan sturen, zodat iedereen kan zien, hoe ver we zijn en wat we gaan doen.
Met het groepje van Petra en Gino ging het niet zo goed. Ik heb een paar weken lang lopen voorstellen dat ze bij ons in het groepje mochten komen. Maar zij konden de beslissing maar niet maken.
Deze week eindelijk wel, maar 2 dagen erna wilde ze er toch van afzien. We begrijpen hun beslissing maar vinden het allemaal wel erg jammer.
Dus nu uiteindelijk toch maar met z’n vieren verder.
Voor verdere informatie en hoe we het allemaal gesponsord hebben gekregen zie onze blog:
http://www.cmvgaatnaarbosnie.blogspot.com
vrijdag 29 mei 2009
Onderzoek: Lumens Groep
Het onderzoek over Lumens Groep heb ik samen met Kim en Rosita gedaan, dit was een erg fijne samenwerking.
Vanuit de opleiding werd ons het vijfde blok; bewegen in het politieke bedrijf, aangeboden. Om de organisatiestructuur van instellingen te leren bekijken en begrijpen namen wij deze opdracht aan.
Omdat wij het van belang vonden om een brede indruk te krijgen van de hulpverlening binnen Eindhoven, kozen wij voor een overkoepelende grote organisatie.
De laatste weken zijn we in de wereld van de Lumens Groep gedoken.
Haar organisatiestructuur, werkwijze en haar plek in de maatschappij is ons met de week duidelijker geworden. En wij zijn trots op dit eindproduct.
Vanuit de opleiding werd ons het vijfde blok; bewegen in het politieke bedrijf, aangeboden. Om de organisatiestructuur van instellingen te leren bekijken en begrijpen namen wij deze opdracht aan.
Omdat wij het van belang vonden om een brede indruk te krijgen van de hulpverlening binnen Eindhoven, kozen wij voor een overkoepelende grote organisatie.
De laatste weken zijn we in de wereld van de Lumens Groep gedoken.
Haar organisatiestructuur, werkwijze en haar plek in de maatschappij is ons met de week duidelijker geworden. En wij zijn trots op dit eindproduct.
The film: Press Here!!
Helaas de film is te groot om op de blog te zetten, maar als je hem toch wilt zien neem dan contact op met Broet: www.broet.nl
Wat heeft Bosnië met mij gedaan
Ik heb in Bosnië veel gezien, meegemaakt en gedaan. Ik ben wakker geschut en ga een andere richting in. Eigenlijk wilde ik CKV docent worden zodat ik huisje, boompje, beestje kon hebben. Ik heb door Bosnië de beslissing kunnen maken om voor mezelf te gaan. Nu weet ik weer dat ik meer wil betekenen voor deze wereld. Het wordt me nu steeds duidelijker wat ik uiteindelijk wil gaan doen en wat ik wil bereiken.
Dag 7 Terug naar Oosterijk
De avond van te voren, hadden we van sommige al afscheid genomen. We aten s'ochtens nog in Luna. En vertrokken al vroeg met de bus en hebben toen van de rest afscheid genomen.
Op weg naar Oostenrijk.
S'avonds zijn we nog gaan drinken in het sporcafé.
En ja de volgende dag waren we opeens alweer terug in Nederland.
Op weg naar Oostenrijk.
S'avonds zijn we nog gaan drinken in het sporcafé.
En ja de volgende dag waren we opeens alweer terug in Nederland.
Dag 6 en de opening
De avond er voor hadden ze tegen mij gezegd dat ik het logo van de voetbal vereniging ergens mocht optekenen. Ik had het al uitgetekend. De volgende dag heb ik wat dingen afgewerkt en wilde ik het voetbal logo gaan schilderen, helaas was het opeens niet meer mogelijk. Ik heb toen iets mogen schilderen op de platen die de wc afschermen.
Het jeugdcentrum was nu bijna klaar, de laatste ballonen werden opgeblazen. De laatste kwasten werden schoongemaakt. En toen was het jeugdcentrum klaar. Iedereen ging snel douchen.
De opening:
We stonden voor de deur te wachten van het jeugdcentrum en het was al heel erg druk. Hieronder kun je de foto’s zien hoe het eruit zag.
Het jeugdcentrum was nu bijna klaar, de laatste ballonen werden opgeblazen. De laatste kwasten werden schoongemaakt. En toen was het jeugdcentrum klaar. Iedereen ging snel douchen.
De opening:
We stonden voor de deur te wachten van het jeugdcentrum en het was al heel erg druk. Hieronder kun je de foto’s zien hoe het eruit zag.
Abonneren op:
Posts (Atom)
